ΛΟΓΟΘΕΡΑΠΕΙΑ

Αποκατάσταση διαταραχών λόγου – ομιλίας σε παιδιά και ενήλικες, Έμμα Τερ-Γκεβορκιάν

Μαθησιακές Δυσκολίες 25 Απριλίου, 2012

Οι μαθησιακές δυσκολίες είναι διαταραχές σε μια ή περισσότερες από τις βασικές ψυχολογικές διαδικασίες που είναι απαραίτητες για την κατανόηση και τη χρήση του λόγου, προφορικού ή γραπτού. Αυτές οι διαταραχές μπορεί να εκδηκωθούν  μέσα από ανεπαρκή ικανότητα για ακουστική προσοχή, σκέψη, ομιλία, ανάγνωση, γραφή, ορθογραφία ή μαθηματικούς υπολογισμούς. Αν και οι μαθησιακές δυσκολίες μπορεί να εμφανίζονται μαζί με άλλες καταστάσεις μειονεξίας (π.χ. αισθητηριακή βλάβη, νοητική καθυστέρηση, σοβαρή συναισθηματική διαταραχή) ή με εξωτερικές επιδράσεις, όπως οι πολιτισμικές διαφορές, η ανεπαρκής ή ακατάλληλη διδασκαλία, δεν είναι το άμεσο αποτέλεσμα αυτών των καταστάσεων ή επιδράσεων.

 

 

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

Τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες παρουσιάζουν:

  • Διαταραχές στην αντίληψη (οπτική, ακουστική ή και απτική αντίληψη) και στη μνήμη με αποτέλεσμα να εμφανίζουν περιορισμένη συγκέντρωση προσοχής και να κουράζονται πιο εύκολα
  • Διαταραχές σε λειτουργίες της σκέψης, όπως η κατηγοριοποίηση, οι συσχετισμοί μεταξύ αντικειμένων, ο σχηματισμός ιδεών. Για το λόγο αυτό δυσκολεύονται σε δραστηριότητες όπως το ξεδιάλεγμα, η ταξινόμηση, η αποθήκευση και γενικά σε ό,τι απαιτεί συγκρότηση, οργάνωση και κωδικοποίηση των εισερχόμενων και εξερχόμενων πληροφοριών χρησιμοποιώντας τον προφορικό και ραπτό λόγο.
  • Σημαντικές δυσκολίες σε μη λεκτικές δραστηριότητες, όπως ο προσανατολισμός στο χρόνο και στο χώρο. Έτσι, δυσκολεύονται να μάθουν τις μέρες της εβδομάδας, τους μήνες, τις εποχές του χρόνου, να προσδιορίσουν τη σωστή θέση των αντικειμένων στο χώρο ή και τη θέση των αντικειμένων σε σχέση με το σώμα τους.
  • Σοβαρά προβλήματα στην κατάκτηση της λεκτικής μάθησης γενικότερα και, κυρίως, των επιμέρους λεκτικών σχημάτων (αντίληψη και χρήση του προφορικού λόγου, εκμάθηση ανάγνωσης και γραφής).

Λόγω των δυσκολιών τους εμφανίζουν εικόνα ελλιπούς κοινωνικοποίησης και έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση με αποτέλεσμα να μην αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες, να δυσκολεύονται σε ό,τι αφορά την συνεργασία τους με ομάδα, να έχουν χαμηλή επίδοση σε διάφορες εργασίες.
 
 
ΠΟΤΕ ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΣΗΜΑΔΙΑ;

Η εκδήλωση των συμπτωμάτων των μαθησιακών δυσκολιών αρχίζει να γίνεται εμφανής από την προσχολική κιόλας ηλικία.
 
 
ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΕΝΔΕΙΞΗ ΜΑΘΗΣΙΑΚΩΝ ΔΥΣΚΟΛΙΩΝ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ

  • Αργός ρυθμός στην εξέλιξη του λόγου
  • Υπερκινητικότητα
  • Διάσπαση προσοχής
  • Δυσκολίες στην λεπτή κινητικότητα (δεν τα καταφέρνουν στη ζωγραφική, στις κατασκευές, στις συναρμολογήσεις)
  • Δυσκολία διάκρισης αριστερού-δεξιού
  • Δυσκολία στο να καταλάβουν ή να θυμηθούν αυτά που ακούν με χρονική ακολουθία ή συνέχεια
  • Δυσκολία έκφρασης και διατύπωσης μέσω προφορικού λόγου

ΣΤΑ ΣΧΟΛΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ οι δυσκολίες αυτές μπορούν να πάρουν τη μορφή διαταραχών στην κατάκτηση των μηχανισμών της ανάγνωσης και της γραφής και των μαθηματικών υπολογισμών.
 
 
ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

Η διάγνωση των μαθησιακών δυσκολιών θα πρέπει να γίνεται με τη συμμετοχή διαφόρων ειδικών καθώς απαιτείται η διερεύνυση πολλών παραγόντων. Ανάλογα με τα αποτελέσματα της διάγνωσης καταρτίζεται ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα παρέμβασης. Το παιδί μπορεί να χρήζει βοήθειας  από ειδικό παιδαγωγό, λογοθεραπευτή, ψυχολόγο κ.α.. Η αντιμετώπιση των μαθησιακών δυσκολιών έχει ως στόχο τόσο την μαθησιακή βοήθεια – την αντιμετώπιση των δυσχερειών του παιδιού, όσο και την ψυχολογική του στήριξη. Ιδιαίτερη προσοχή, ενημέρωση και στήριξη χρειάζεται και το οικογενειακό περοβάλλον του παιδιού. Η εγκαιρη παρέμβαση σημαίνει αποτελεσματικότερη θεραπεία.

 

Γιατί τα παιδιά χρειάζονται όρια? 11 Απριλίου, 2012

Filed under: Ψυχολογία — Λογοθεραπεία @ 9:51 μμ
Tags: , , , ,

Η ευάλωτη και ανίσχυρη φύση των παιδιών τα θέλει από νωρίς να εξαρτιόνται από την καθοδήγηση των γονιών τους για να νιώθουν ασφάλεια. Για τα παιδιά το ασφαλές περιβάλλον είναι ταυτόσημο με ένα προβλέψιμο περιβάλλον όπου σταδιακά θα αναγνωρίζουν τι  απαγορεύεται και τι επιτρέπεται. Παράλληλα τα ίδια μαθαίνουν ότι συγκεκριμένες συμπεριφορές ή πράξεις έχουν ανάλογες συνέπειες. Έτσι γίνονται πιο υπεύθυνα και κοινωνικά προσανατολισμένα.

Μέσα από τους περιορισμούς που τα όρια επιβάλουν τα παιδιά κατανοούν την ανάγκη να διερευνήσουν εναλλακτικούς τρόπους  για να καλύψουν τις επιθυμίες τους ή μαθαίνουν  και να  ελέγχουν την παρορμητικότητα τους αναλογιζόμενοι τις συνέπειες όταν δεν είναι δυνατή η κάλυψη των επιθυμιών τους .Σταδιακά αναπτύσσουν ενσυναίσθηση (την ικανότητα να μπαίνουν στη θέση του άλλου) και σεβασμό.

Τα όρια μπορεί αρχικά να προκαλούν δυσαρέσκεια ή ακόμα και θυμό όμως με τον καιρό μειώνουν τις απογοητεύσεις.  Όταν επιβάλλονται με συνέπεια και σταθερότητα γίνονται αιτία για να προβληματιστεί το παιδί για τα λάθη του ενώ μειώνoνται οι χειριστικές συμπεριφορές και η προσπάθεια δημιουργίας συμμαχιών με τον έναν από τους δύο γονείς για την επίτευξη των ‘θέλω’. Έτσι χτίζονται τα θεμέλια για ένα περιβάλλον με λιγότερες διαμάχες και εντάσεις. Τέλος είναι σημαντικό να τονιστεί ότι τα παιδιά που οι γονείς τους τα αφήνουν να κάνουν ότι επιθυμούν εκλαμβάνουν τη  στάση αυτή των γονέων ως αδιαφορία.

Ωστόσο όταν τα όρια έχουν σκοπό να τιμωρήσουν εκδικητικά, είναι άκαμπτα και αυταρχικά ή έχουν πρόθεση υπερπροστασίας στερώντας από το παιδί τη δυνατότητα να μάθει από τα λάθη του δεν ικανοποιούν τον αρχικό σκοπό τους που είναι η νουθεσία και μπορεί να φέρουν τα αντίθετα αποτελέσματα.

 

Νικολία Καράμπελα – Ψυχολόγος

nikoliakarabela@yahoo.gr

τηλ.:  6972059220

 

Η Διγλωσσία «γυμνάζει» τον εγκέφαλο 30 Μαρτίου, 2012

Filed under: Διγλωσσία — Λογοθεραπεία @ 3:18 μμ
Tags: ,

Η ικανότητα να μιλάμε περισσότερες από μία γλώσσα μπορεί να έχει ποικίλες ευεργετικές συνέπειες στον εγκέφαλό μας, βελτιώνοντας γνωστικές ικανότητες, άσχετες με τη γλώσσα, και συντελώντας στην άμυνα του οργανισμού κατά ασθενειών όπως η γεροντική άνοια.

Αυτή η νέα αντίληψη περί πολυγλωσσίας έρχεται να αναιρέσει όσα πιστεύαμε κατά το μεγαλύτερο μέρος του 20ού αιώνα, ότι δηλαδή η γνώση έστω και δεύτερης γλώσσας θεωρούνταν παρεμβολή στις γνωστικές λειτουργίες ενός παιδιού και εμπόδιο την ακαδημαϊκή και πνευματική του πρόοδο.

Η δεύτερη γλώσσα όντως λειτουργεί ως παρεμβολή, καθώς τα δύο γλωσσικά συστήματα είναι «ενεργά» ταυτόχρονα ενόσω μιλάμε, έστω κι αν χρησιμοποιούμε μόνον μία γλώσσα. Πρόσφατες μελέτες όμως υποδεικνύουν ότι στην πραγματικότητα η διγλωσσία περισσότερο βοηθά παρά υποσκάπτει την ανάπτυξη των παιδιών, καθώς υποχρεώνει τον εγκέφαλο να «γυμνάζεται» προκειμένου να επιλύσει αυτή την εσωτερική σύγκρουση.

Σύμφωνα με μία μελέτη του 2004, δίγλωσσα παιδιά προσχολικής ηλικίας αποδείχθηκαν ικανότερα στην επίλυση προβλημάτων προσαρμοστικής λογικής από μονόγλωσσους συνομηλίκους τους. Τα συμπεράσματα άλλων, παρόμοιων μελετών, δείχνουν ότι οι εγκέφαλοι δίγλωσσων ή πολύγλωσσων παιδιών έχουν την ικανότητα να εγκλιματίζονται συντομότερα σε αλλαγές και να εκτελούν ταχύτερα και καλύτερα διάφορες σύνθετες λειτουργίες, όπως ο προσχεδιασμός και η επίλυση προβλημάτων.

Μέχρι πρόσφατα, υποθέταμε ότι τα συγκριτικά πλεονεκτήματα των δίγλωσσων οφείλονταν στην ικανότητά τους να απομονώνουν δεδομένα λόγω της εξάσκησής τους στο να μπλοκάρουν τη δεύτερη γλώσσα. Τελευταία όμως, οι εντυπωσιακές επιδόσεις δίγλωσσων σε ασκήσεις που δεν απαιτούν τέτοια παρεμπόδιση έχουν σημάνει μία στροφή στην εκτίμηση των επιστημόνων, που πλέον αποδίδουν σε δίγλωσσους ανώτερη ικανότητα παρακολούθησης του περιβάλλοντός τους, προσόν που απορρέει από την ανάγκη να «παρακολουθούν» τη συχνή αλλαγή γλώσσας που χρησιμοποιούν.

Σύμφωνα με μία μελέτη που οργανώθηκε από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, υπερήλικες με μετρημένα ανεπτυγμένη διγλωσσία αποδείχθηκαν καλύτερα ανθιστάμενοι σε ασθένειες όπως το Αλτσχάιμερ και η άνοια, συγκριτικά με ηλικιωμένους με υποδεέστερη κατανόηση δεύτερης γλώσσας, μειώνοντας την πιθανότητα να νοσήσουν και καθυστερώντας την εμφάνιση της πάθησης.

πηγή:  newsbeast.gr

 

2 Απριλίου – Παγκόσμα Ημέρα για τον Αυτισμό 28 Μαρτίου, 2012

Η Παγκόσμια Ημέρα  Αυτισμού καθιερώθηκε με απόφαση της γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ την 1η Νοεμβρίου του 2007 και αποφασίστηκε να γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου, αχρής γενομένης από το 2008. Σκοπός της είναι η ενημέρωση της κοινής γνώμης για τον αυτισμό και τα βήματα που πρέπει να γίνουν για την ομαλή ένταξη των ατόμων με αυτισμό στην κοινωνία.
 
 

 

Αυτισμός 27 Μαρτίου, 2012

Τι είναι ο αυτισμός;

Ο Αυτισμός είναι μια Διάχυτη Αναπτυξιακή Διαταραχή που χαρακτηρίζεται από μειωμένη κοινωνική αλληλεπίδραση και επικοινωνία καθώς και περιορισμένη επαναλβανόμενη και στερεοτυπική συμπεριφορά. Εμφανίζεται 3 με 4 φορές συχνότερα στα αγόρια σε σχέση με τα κορίτσια. Τα αίτια του αυτισμού μέχρι σήμερα παραμένουν άγνωστα ενώ ενοχοποιούνται γενετικοί, περιβαλλοντικοί και κληρονομικοί παράγοντες.

Ποιά είναι τα πρώιμα σημάδια του αυτισμού;

Οι γονείς συνήθως παρατηρούν σημάδια στα δύο πρώτα χρόνια ζωής του παιδιού τους. Τα συμπτώματα συνήθως αναπτύσσονται σταδιακά, αλλά ορισμένα παιδιά με αυτισμό ενώ αρχικά αναπτύσσονται φυσιολογικά στη συνέχεια οπισθοδρομούν. Παρ’όλο που μια αξιόπιστη διάγνωση του αυτισμού είναι δύσκολο να γίνει πρίν την ηλικία των 3 ετών, έρευνες έχουν δείξει πως ακόμα και στην ηλικία των 6 μηνών υπάρχουν κάποια σημάδια  συμπεριφοράς που προμηνύουν ότι ένα παιδί μπορεί αργότερα να εμφανίσει αυτισμό. Τα σημάδια αυτά είναι:

  • απουσία χαμόγελου σε ανταπόκριση χαμόγελου από άλλους
  • μη ανταπόκριση στο άκουσμα του ονόματός του
  • παθητική ιδιοσυγκρασία
  • μειωμένο επίπεδο δραστηριότητας στην ηλικία των 6 μηνών που ακολουθείται από υπερβιλική ερεθιστικότητα
  • τάση εστίασης της προσοχής σε ορισμένα αντικείμενα
  • απουσία εκφράσεων στο πρόσωπο όταν το παιδί πλησιάζει στην ηλικία των 12 μηνών
  • στην ηλικία του 1 έτους το παιδί παρουσιάζειδυσκολίες επικοινωνίας, έκφρασης και γλώσσας
  • χαμηλό επίπεδο έκφρασης και κατανόησης, λιγότερες χειρονομίες

 

 

Ο αυτισμός σε εικόνες…

πηγή:  http://www.aspergerhellas.org

 
 

Υπάρχει θεραπεία;

Δυστυχώς ο αυτισμός δεν θεραπεύεται κι έτσι ένα παιδί με αυτισμό μεγαλώνοντας θα γίνει ένας ενήλικας με αυτισμό. Ωστόσο  όλα τα άτομα με αυτισμό μπορούν να βελτιωθούν σημαντικά με την κατάλληλη θεραπευτική και εκπαιδευτική αντιμετώπιση.

Τα προγράμματα παρέμβασης πρέπει να οργανώνονται από εξειδικευμένους θεραπευτές (λογοθεραπευτές,εργοθεραπευτές,ψυχολόγους και άλλους ειδικούς)  σε προγράμματα αυστηρά δομημένης διάρθρωσης που δίνουν έμφαση στην ατομική καθοδήγηση. Πολύ σημαντικό ρόλο στην θεραπευτική αντιμετώπιση παίζει η οικογένεια του αυτιστικού ατόμου. Αφού προσδιοριστεί από τους ειδικούς ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα θεραπευτικής πρακτικής σε σχέση με το παιδί, οι γονείς καλούνται να παίξουν τον ρόλο του θεραπευτή μέσα στο πλαίσιο του σπιτιού – προκειμένου να γενικεύσουν και να σταθεροποιήσουν τα θεραπευτικά οφέλη. Για να πετύχουν οι γονείς στην αποστολή τους σαν συνθεραπευτές, πρέπει να συμβαδίζουν με τις υποδείξεις και τις προσπάθειες των ειδικών – με την προϋπόθεση ότι έχει ήδη οικοδομηθεί μία σχέση εμπιστοσύνης.

Με έγκαιρη εξατομικευμένη συστηματική παρέμβαση τα άτομα με αυτισμό μπορούν να μάθουν να λειτουργούν στο σπίτι και στην κοινότητα. Κάποια μπορούν να μάθουν να ζουν μια σχεδόν φυσιολογική ζωή.

 

Διάχυτες Αναπτυξιακές Διαταραχές

Οι Διάχυτες Αναπτυξιακές Διαταραχές ( Pervasive Developmental Disorders) ή διαταραχές του φάσματος του αυτισμού (Autism Spectrum Disorders) είναι μια ομάδα διαταραχών που τα κύρια χρακτηριστικά τους είναι η δυσκολία στις κοινωνικές δεξιότητες και την επικοινωνία και οι επαναλαμβανόμενες στερεότυπες συμπεριφορές. Οι παρακάτω πέντε διαταραχές συνθέτουν την ομάδα των ΔΑΔ

  1. Αυτισμός (Autism)
  2. Σύνδρομο Asperger (Asperger Syndrome)
  3. Σύνδρομο Rett (Rett Syndrome)
  4. Παιδική αποδιοργανωτική διαταραχή  (Childhood disintegrative disorder)
  5. ΔΑΔ – μη προσδιοριζόμενη αλλιώς (Pervasive Developmental Disorder- not otherwise specified)

 
 
Η έννοια του φάσματος υποννοεί την εντυπωσιακή ποικιλία έκφρασης των συμπτωμάτων αυτών των διαταραχών. Κάποια άτομα δεν επικοινωνούν , δεν μιλούν καθόλου και χρειάζονται υποστήριξη και επίβλεψη εφόρου ζωής.  Άλλοι αναπτύσσουν καλή ομιλία, αλλά δυσκολέυονται πολύ στις κοινωνικές σχέσεις. Τέλος, υπάρχουν περιπτώσεις ανθρώπων που ζούν φυσιολογικά χωρίς να έχουν λάβει διάγνωση αυτισμού (ή άλλης ΔΑΔ) και χωρίς να συνειδητοποιούν πως κάποια από τα βιώματά τους σχετίζονται με αυτήν την διαταραχή.

Οι δυσκολίες θα συνοδεύουν το άτομο που έχει διαγνωστεί με ΔΑΔ σε όλη του τη ζωή. Οι άνθωποι αυτοί χρειάζονται παρέμβαση από  ειδικευμένους θεραπευτές (λογοθεραπευτές, εργοθεραπευτές, ψυχολόγους, ειδικούς παιδαγωγούς) με στόχο την αύξηση της λειτουργικότητάς τους, την ένταξή τους  στο κοινωνικό περιβάλλον και την αυτόνομη διαβίωσή τους.

 

21 Μαρτίου – Παγκόσμια ημέρα για το σύνδρομο Down 15 Μαρτίου, 2012

Filed under: Σύνδρομο Down — Λογοθεραπεία @ 8:51 μμ
Tags:

Το 2006 , με πρωτοβουλία του γιατρού Στυλιανού Αντωναράκη, καθηγητή της Γενετικής του Πανεπιστημίου της Γενεύης, η 21η Μαρτίου καθιερώθηκε ως Παγκόσμια Ημέρα για το Σύνδρομο Down. Στόχος είναι η ευασθητοποίηση και η ενημέρωση της διεθνούς κοινότητας για το Σύνδρομo Down. Η ημερομηνία αυτή προέκειψε από τα αριθμητικά δεδομένα που συνθέτουν το σύνδρομο (3ο χρωμόσωμα στο 21ο ζεύγος – 3.21). Προκειται για μια χρωμοσωμική ανωμαλία που περικλείει ένα σύνολο χαρακτηριστικών τα οποία αφορούν παρεκκλίσεις στην σωματική διάπλαση, την νοητική ανάπτυξη και την ψυχολογική εξέλιξη. Τα παιδιά με σύνδρομο Down παρουσιάζουν νοητική υστέρηση, προβλήματα λόγου – ομιλίας και αργότερα μαθησιακές δυσκολίες.Όμως με την κατάλληλη εκπαίδευση και την συνεργασία γονιών και ειδικών μπορούν να γίνουν ενεργά μέλη της κοινωνίας.

πηγή: noesi.gr

 

10 πράγματα που θα μας έλεγε ένα παιδί με αυτισμό

Ο Rob Gorski είναι πατέρας τριών παιδιών με αυτισμό. Στο blog που έχει δημιουργήσει, Lost and Tired, My reality Autism, μας δίνει μια απάντηση στο τι μπορεί να σκέφτονται και να θέλουν να μας πουν τα παιδιά με αυτισμό. Αξίζει να το δείτε!!

-Προσαρμόζομαι δύσκολα, αλλά δεν είμαι ένα κακομαθημένο παιδί. Απλά είμαι πολύ μικρότερος εσωτερικά απ’ ό,τι εξωτερικά.

-Γίνομαι εύκολα υπερβολικός, επειδή βλέπω και ακούω τα πάντα. Ακούω το βουητό από τα φώτα και τον κτύπο του ρολογιού. Όλα ηχούν τόσο δυνατά στ’ αυτιά μου που το κεφάλι μου πονάει όλη την ώρα και τα μάτια μου πληγώνονται από όλα τα λαμπερά φώτα.

-Δεν είμαι χαζός, είμαι πραγματικά πολύ έξυπνος. Απλά δεν μπορώ να μάθω με τον τρόπο που θέλετε. Σας παρακαλώ ενημερωθείτε σχετικά με τον αυτισμό, έτσι ώστε να γνωρίζετε πως μπορείτε να με βοηθήσετε να κατανοήσω καλύτερα αυτά που προσπαθείτε να με διδάξετε.

-Σας παρακαλώ μην θυμώνετε με την μαμά και τον μπαμπά που δεν σας επισκέπτονται σε γιορτές και γενέθλια. Θέλουν πραγματικά να έρθουν, αλλά εγώ δεν τα καταφέρνω καλά σε ξένα σπίτια. Είναι υπερβολικό για μένα και το γνωρίζουν. Δεν πηγαίνουν γιατί με αγαπάνε, και ΟΧΙ επειδή δεν σας συμπαθούν.

-Σας παρακαλώ να έχετε υπομονή μαζί μου. Προσπαθώ πολύ σκληρά να πάρω τις σωστές αποφάσεις, αλλά μερικές φορές είμαι πολύ παρορμητικός.

-Ναι, έχω αυτισμό αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είμαι ένας κατώτερος άνθρωπος. Αντιθέτως, είμαι άνθρωπος παρά τον αυτισμό.

-Το σπίτι μου μπορεί να είναι ακατάστατο μερικές φορές. Αυτό συμβαίνει, επειδή η μαμά μου και ο μπαμπάς μου διαθέτουν όλο τους τον χρόνο προσπαθώντας να βρουν νέους τρόπους για να με βοηθήσουν ή να μάθουν τον αδελφό μου να μιλάει.

-Επειδή δεν μπορώ να μιλήσω, δεν σημαίνει ότι δεν καταλαβαίνω τι λέτε. Τα αισθήματά μου μπορεί να πληγωθούν, όπως και τα δικά σας.

-Εύχομαι η μαμά μου και ο μπαμπάς να ήξεραν πόσο τους αγαπάω. Αντιμετωπίζω πραγματικά δυσκολίες με τα συναισθήματά μου και συχνά δεν θέλω να με αγγίζουν. Αλλά τους αγαπώ περισσότερο απ’ οτιδήποτε στον κόσμο, ακόμη και από τα Lego μου.

-Ξέρω ότι μπορεί να σας απογοητεύσω, αλλά μην μου λέτε ότι δεν σημαίνω τίποτα επειδή έχω αυτισμό. Αν με αγαπάτε και με υποστηρίζετε, θα μπορέσω να κάνω σπουδαία πράγματα στη ζωή μου, παρά τις προκλήσεις που αντιμετωπίζω.

 

Αναπτυξιακή Λεκτική Απραξία 7 Μαρτίου, 2012

Filed under: Αναπτυξιακή Λεκτική Απραξία — Λογοθεραπεία @ 11:05 μμ

 

Η Αναπτυξιακή Λεκτική Απραξία  είναι μια διαταραχή του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος που επηρεάζει την ικανότητα του παιδιού να παράγει και να βάζει σε σειρά ήχους, συλλαβές και λέξεις. Η δυσκολία εντοπίζεται στον προγραμματισμό και την εκτέλεση των κινήσεων που απαιτούνται για την άρθρωση των ήχων. Ενώ δηλαδή το παιδί γνωρίζει τι θέλει να πει ο εγκέφαλος δεν δίνει τις σωστές εντολές στα όργανα της άρθρωσης για να σχηματίσει με ακρίβεια τους ήχους. Αξίζει να σημειωθεί πως το παιδί έχει αυτοέλεγχο και καταλαβαίνει τα λάθη του.

Τα χαρακτηριστικά της ομιλίας των παιδιών με λεκτική απραξία είναι:

  • Περιορισμένο βάβισμα (στην βρεφική ηλικία)
  • Καθυστέρηση στην παραγωγή των πρώτων λέξεων
  • Σημαντική δυσκολία στην εκφορά του λόγου – κοπιώδης και αργή ομιλία
  • Δυσκολία στην μίμηση ήχων και φθόγγων
  • Εύρεση στόχου μέσω δοκιμών
  • Μονότονος τονισμός (επίπεδη ομιλία)
  • Ασταθή φωνολογικά λάθη
  • Mεγαλύτερη δυσκολία και περισσότερα λάθη σε μεγάλες  λέξεις

Ένα παιδί με αναπτυξιακή λεκτική απραξία χρειάζεται παρέμβαση από λογοθεραπευτή. Μόνο με εντατική θεραπεία από μικρή ηλικία θα ξεπεράσει τις δυσκολίες στο λόγο του και  θα μπορεί να επικοινωνεί με ευχέρεια.

 

Γλωσσική ανάπτυξη 19 Οκτωβρίου, 2011

Filed under: Γλωσσική ανάπτυξη — Λογοθεραπεία @ 12:05 πμ
Tags: , , ,

Η ανάπτυξη της επικοινωνίας και της ομιλίας είναι πολύ σημαντική για το παιδί αλλά και για την οικογένειά του. Βοηθάει το παιδί να εκφράζει τις ανάγκες, τις επιθυμίες και τα συναισθήματά του, να σκέφτεται και να μαθαίνει. Συμβάλλει στην ανάπτυξη κοινωνικών σχέσεων και στην αυτοεκτίμησή του, διευκολύνοντας την επαφή με συνομηλίκους.

Η επικοινωνία με το παιδί ξεκινάει από τη γέννηση του, με μη λεκτικούς τρόπους, όπως το χάδι, η αγκαλιά, το βλέμμα, το γέλιο και το κλάμα. Αργότερα, περνώντας από διάφορα αναπτυξιακά στάδια και χρησιμοποιώντας τη μίμηση, το παιδί αρχίζει να επικοινωνεί λεκτικά.

Η γλωσσική ανάπτυξη συντελείται παράλληλα με την σωματική και γνωστική  ανάπτυξη του παιδιού. Kάθε παιδί είναι μοναδικό και έχει το δικό του μοναδικό τρόπο ανάπτυξης. Υπάρχουν  όμως στάδια – ορόσημα στην γλωσσική του ανάπτυξη. Γνωρίζοντάς τα μπορούμε  να παρακολουθούμε την εξέλιξή του και να το βοηθάμε όπου χρειάζεται.  Παρακάτω αναφέρονται τα τυπικά στάδια εξέλιξης του λόγου σε κάθε ηλικία.

0 – 3 μηνών

  • Γελάει, κλαίει
  • Παράγει διάφορους ανάμικτους ήχους (κυρίως φωνήεντα)
  • Αντιδρά σε ήχους, στρέφει το κεφάλι προς την πηγή τους

3 – 6 μηνών

  • Κλαίει  διαφορετικά για διάφορες ανάγκες
  • Επαναλαμβάνει συχνά τον ίδιο ήχο

6 – 9 μηνών

  • Κατανοεί απλές οδηγίες
  • Λέει «μαμά» και «μπαμπά»
  • Ανταποκρίνεται στο άκουσμα του ονόματός του
  • Καταλαβαίνει ναι/όχι
  • Αντιδρά σε ήχους (γυρίζει το κεφάλι για να εντοπίσει την πηγή τους)
  • Παράγει ήχους που μοιάζουν με λέξεις
  • Αρχίζει να μιμείται ήχους από το περιβάλλον του

9 – 12 μηνών

  • Χρησιμοποιεί κινήσεις για να εκφραστεί, όπως «γεια» και «παλαμάκια»
  • Αρχίζει να χρησιμοποιεί λέξεις (2-3)

1 – 2 ετών

  • Ονομάζει οικεία αντικείμενα και πρόσωπα
  • Λέει το όνομά του
  • Σχηματίζει  προτάσεις με 2-3 λέξεις
  • Κατανοεί σύνθετες οδηγίες (π.χ. «Πάρε το παιχνίδι και βάλτο στο τραπέζι.»)
  • Χρησιμοποιεί 5-20 λέξεις (18 μηνών)
  • Χρησιμοποιεί 20-50 λέξεις (2 ετών)
  • Σχηματίζει ερωτήσεις με 2 λέξεις

2 – 3 ετών

  • Σχηματίζει προτάσεις 4-5 λέξεων
  • Κάνει ερωτήσεις χρησιμοποιώντας «τι», «που» και «γιατί»
  • Χρησιμοποιεί κάποιες προθέσεις
  • Κατανοεί απλές ερωτήσεις και οδηγίες
  • Αναγνωρίζει βασικά μέρη του σώματος
  • Καταλαβαίνει απλές ιστορίες
  • Φτιάχνει αρνητικές προτάσεις (π.χ. όχι πάω)
  • Χρησιμοποιεί έως και 300 λέξεις
  • Κουβεντιάζει μόνο του ή με τα παιχνίδια του
  • Συμμετέχει σε παιδικά τραγούδια με κίνηση

3 – 4 ετών

  • Η ομιλία του παιδιού πλησιάζει πιο πολύ σε αυτή των ενηλίκων σε ότι αφορά την γραμματική και το συντακτικό
  • Αναγνωρίζει τα βασικά χρώματα
  • Μπορεί να πει μια ιστορία και να μεταφέρει μια ιδέα
  • Έχει λεξιλόγιο περίπου 1000 λέξεων εκ των οποίων χρησιμοποιεί περίπου τις 500
  • Κατανοεί τις χωρικές έννοιες (πάνω- κάτω, μέσα – έξω..)
  • Κατανοεί τις έννοιες «μέρα» και «νύχτα»
  • Χρησιμοποιεί πιο ολοκληρωμένες προτάσεις
  • Διηγείται μέρος μιας ιστορίας

4 – 5 ετών

  • Αναγνωρίζει βασικά σχήματα
  • Ρωτάει «ποιος» και «γιατί»
  • Χρησιμοποιεί σύνθετες προτάσεις
  • Προφέρει σωστά σχεδόν όλα τα σύμφωνα (εκτός από λ/ρ/σ)
  • Μιλάει χωρίς σοβαρά συντακτικά και γραμματικά λάθη
  • Περιμένει τη σειρά του
  • Μετράει ως το 5

5 – 6 ετών

  • Προφέρει όλα τα σύμφωνα και τα συμπλέγματά τους καθαρά
  • Γνωρίζει βασικές αντίθετες έννοιες
  • Αναπαράγει μια ιστορία με τη βασική της πλοκή
  • Κατανοεί τις έννοιες «ίδιο»/»διαφορετικό»
  • Χρησιμοποιεί σύνθετες προτάσεις
  • Κάνει ερωτήσεις για να αποκομίσει πληροφορίες
  • Χρησιμοποιεί τους γραμματικούς χρόνους μέλλοντα, αόριστο και ενεστώτα
  • Μπορεί να κατανοήσει και να χρησιμοποιήσει χρονικές έννοιες, όπως «χτες», «σήμερα», «αύριο»
  • Χρησιμοποιεί γύρω στις 2200 λέξεις
  • Μπορεί να αφηγηθεί μια ιστορία δίνοντας την αρχή, τη μέση και το τέλος

7 – 11 ετών

  • Αποκτά λογική σκέψη
  • Εκφράζεται διαφορετικά στο γραπτό από τον προφορικό λόγο
  • Μπορεί να προσαρμόσει τον τρόπο που μιλάει με βάση την ηλικία, το επίπεδο, τις γνώσεις, τη σχέση του με το συνομιλητή.

Πότε πρέπει να ανησυχώ;

Εάν το παιδί σας είναι ήδη 2 ετών και δεν έχει αρχίσει να μιλάει δεν θα πρέπει να πανικοβάλλεστε! Σύμφωνα με έρευνες στη ηλικία αυτή ένα στα δέκα παιδιά εμφανίζει γλωσσική καθυστέρηση. Ωστόσο η τακτική της υπομονετικής αναμονής δε θα πρέπει να παρατείνεται υπερβολικά. Η καθυστέρηση του λόγου ή η διαταραχή στην ομαλή γλωσσική εξέλιξη μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την ψυχολογία, τη συμπεριφορά και τις σχέσεις του παιδιού.  Η παρέμβαση πρέπει να ξεκινήσει γύρω στην ηλικία των τριών ετών. Ο λογοθεραπευτής έχει ως στόχο να βοηθήσει το παιδί να αναπτύξει την ικανότητα του λόγου και της ομιλίας σύντομα. Η έγκαιρη παρέμβαση είναι πάντα πιο αποτελεσματική!!!