ΛΟΓΟΘΕΡΑΠΕΙΑ

Αποκατάσταση διαταραχών λόγου – ομιλίας σε παιδιά και ενήλικες, Έμμα Τερ-Γκεβορκιάν

Ποιά είναι η διάρκεια της ικανότητας συγκέντρωσης της προσοχής ανά ηλικία; Οκτώβριος 6, 2012

H διάρκεια συγκέντρωσης της προσοχής μεγαλώνει ανά ηλικία.

  • Σε παιδιά 5-7 ετών είναι  15 λεπτά της ώρας.
  • Σε παιδιά 7-10 ετών είναι 20 λεπτά της ώρας.
  • Σε παιδιά 10-12 ετών φτάνει τα 25 λεπτά της ώρας.
  • Σε παιδιά 12-15 ετών  ξεπερνά τα 30 λεπτά της ώρας.

(Ortner, 1979, Eisert & Eisert,1988,Keller & Thewalt,1990, Englbrecht  & Weigert 1994)

 
 
 

Νικολία Καράμπελα

Ψυχολόγος

                                                                                                                                                Τηλ: 6972059220

Advertisements
 

Τί είναι η ΔΕΠ-Υ; Οκτώβριος 5, 2012

Η ΔΕΠ-Υ (Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής – Υπερκινητικότητα) αναφέρεται σε άτομα που αντιμετωπίζουν προβλήματα διάσπασης της προσοχής και σωματικής υπερδραστηριότητας. Χαρακτηρίζεται από απροσεξία, διάσπαση της προσοχής, υπερκινητικότητα, δυσκολίες στην αφοσίωση στις σχολικές υποχρεώσεις ή τη συμμόρφωση σε υποδείξεις.
Η ΔΕΠ-Υ εμφανίζεται πιο συχνά σε αγόρια απ´ ότι στα κορίτσια. Συχνά η διαταραχή σχετίζεται με αρνητικές επιδόσεις στο σχολείο, καθυστέρηση μάθησης και επικοινωνίας. Επιπλέον, τα πεδιά με ΔΕΠ-Υ συχνά παρουσιάζουν γλωσσικές δυσκολίες ή ειδικές μαθησιακές ανάγκες.

 

 
 
 

Χαρακτηριστικές συμπεριφορές παιδιών με ΔΕΠ-Υ – Συμπτώματα

  • Ανησυχία-υπερκινητικότητα. Δεν μένουν για πολύ ώρα στο ίδιο μέρος ή στην ίδια δραστηριότητα.
  • Νευρικότητα, ασυγκράτητη και αδιάκοπη ομιλία, διακοπή τρίτων όταν μιλούν
  • Διάσπαση προσοχής και αδυναμία ολοκλήρωσης μιάς δραστηριότητας.
  • Δυσκολία συγκέντρωσης σε εργασίες.
  • Παρορμητικότητα (ξαφνικά κάνουν πράγματα χωρίς να το σκεφτούν).
  • Ανυπομονησία. Αδυνατούν να περιμένουν τη σειρά τους στην τάξη, σε παιχνίδια ή σε άλλες κοινωνικές καταστάσεις.

Τα παιδιά με ΔΕΠΥ μπορεί να παρουσίαζουν και άλλες δευτερογενείς δυσκολίες που είναι αποτέλεσμα των παραπάνω χαρακτηριστικών:

  • Καθυστέρηση στην ανάπτυξη του λόγου
  • Δυσκολία στην ανάγνωση
  • Κακή επίδοση στις σχολικές εργασίες
  • Κοινωνική ανωριμότητα – δυσκολεύονται να αναπτύσσουν και να διατηρούν φιλίες
  • Χαμηλή αυτοεκτίμηση
  • Επιθετικότητα – Δεν ανταποκρίνονται στην πειθαρχία και έχουν ξεσπάσματα θυμού
  • Κάνουν ανήσυχο ύπνο, αργούν να κοιμηθούν ή ξυπνούν πολύ νωρίς το πρωί.

Οδηγίες για γονείς και εκπαιδευτικούς

Γονείς, δάσκαλοι και καθηγητές πρέπει να καταλάβουν τη φύση των προβλημάτων της ΔΕΠ-Υ και στη συνέχεια να δημιουργήσουν μια συνεπή προσέγγιση στο σπίτι και στο σχολείο. Οι γονείς θα πρέπει να συμφωνήσουν μεταξύ τους στο πως θα υιοθετήσουν μια σταθερή προσέγγιση , ακόμα και αν έχουν κατανοήσει διαφορετικά τα προβλήματα. Η επικοινωνία μεταξύ της οικογένειας, των εκπαιδευτικών και των ιατρών θα βοηθήσει στην κατανόηση των δυσκολιών, στην παρακολούθηση της προόδου του παιδιού αλλά και θα ξεκαθαρίσει απορίες και θα εξασφαλίσει πως όλοι εργάζονται με κοινό στόχο – πράγμα που είναι εξαιρετικά σημαντικό. Με τον κατάλληλο χειρισμό τα παιδία με ΔΕΠ-Υ μπορούν να μάθουν να ελέγχουν τις αντιδράσεις τους, να συγκεντρώνονται καλύτερα και να ολοκληρώνουν εργασίες στο σχολείο.

Παρακάτω αναφέρονται ορισμένες «τεχνικές» με τις οποίες θα μπορούσατε να βοηθήσετε ένα παιδί με ΔΕΠ-Υ:

  • Ενημερώστε το παιδί εκ των πρωτέρων για το τι θα κάνει ή πείτε του πότε είναι η σειρά του. Χρησιμοποιήστε απλές, ξεκάθαρες και άμεσες οδηγίες.
  • Δίνετε μόνο μία οδηγία κάθε φορά και αποφύγετε μεγάλες και πολύπλοκες εντολές. Προχωρήσετε στην επόμενη δραστηριότητα μόνο όταν το παιδί έχει ολοκληρώσει την προηγούμενη.
  • Αποφύγετε τις γενικεύσεις. Μη του λέτε να είναι «φρόνιμο» ή  «να συμπεριφέρεται καλά». Περιγράφετε την απαιτούμενη συμπεριφορά ξεκάθαρα – μην υποθέσετε ότι το παιδί ξέρει τι εννοείτε.
  • Να επιβραβεύετε το παιδί για την καλή συμπεριφορά.
  • Έχετε ένα δομημένο ημερήσιο πρόγραμμα με ξεκάθαρους κανόνες και ρουτίνες.
  • Δώστε προσοχή στην καλή συμπεριφορά. Δείξετε στο παιδί πως είστε ευχαριστημένοι με την συμπεριφορά  του και επιβραβευστε το. Μην ξεχνάτε ότι τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση.

πηγή: noesi.gr

 

Μαθησιακές Δυσκολίες Απρίλιος 25, 2012

Οι μαθησιακές δυσκολίες είναι διαταραχές σε μια ή περισσότερες από τις βασικές ψυχολογικές διαδικασίες που είναι απαραίτητες για την κατανόηση και τη χρήση του λόγου, προφορικού ή γραπτού. Αυτές οι διαταραχές μπορεί να εκδηκωθούν  μέσα από ανεπαρκή ικανότητα για ακουστική προσοχή, σκέψη, ομιλία, ανάγνωση, γραφή, ορθογραφία ή μαθηματικούς υπολογισμούς. Αν και οι μαθησιακές δυσκολίες μπορεί να εμφανίζονται μαζί με άλλες καταστάσεις μειονεξίας (π.χ. αισθητηριακή βλάβη, νοητική καθυστέρηση, σοβαρή συναισθηματική διαταραχή) ή με εξωτερικές επιδράσεις, όπως οι πολιτισμικές διαφορές, η ανεπαρκής ή ακατάλληλη διδασκαλία, δεν είναι το άμεσο αποτέλεσμα αυτών των καταστάσεων ή επιδράσεων.

 

 

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

Τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες παρουσιάζουν:

  • Διαταραχές στην αντίληψη (οπτική, ακουστική ή και απτική αντίληψη) και στη μνήμη με αποτέλεσμα να εμφανίζουν περιορισμένη συγκέντρωση προσοχής και να κουράζονται πιο εύκολα
  • Διαταραχές σε λειτουργίες της σκέψης, όπως η κατηγοριοποίηση, οι συσχετισμοί μεταξύ αντικειμένων, ο σχηματισμός ιδεών. Για το λόγο αυτό δυσκολεύονται σε δραστηριότητες όπως το ξεδιάλεγμα, η ταξινόμηση, η αποθήκευση και γενικά σε ό,τι απαιτεί συγκρότηση, οργάνωση και κωδικοποίηση των εισερχόμενων και εξερχόμενων πληροφοριών χρησιμοποιώντας τον προφορικό και ραπτό λόγο.
  • Σημαντικές δυσκολίες σε μη λεκτικές δραστηριότητες, όπως ο προσανατολισμός στο χρόνο και στο χώρο. Έτσι, δυσκολεύονται να μάθουν τις μέρες της εβδομάδας, τους μήνες, τις εποχές του χρόνου, να προσδιορίσουν τη σωστή θέση των αντικειμένων στο χώρο ή και τη θέση των αντικειμένων σε σχέση με το σώμα τους.
  • Σοβαρά προβλήματα στην κατάκτηση της λεκτικής μάθησης γενικότερα και, κυρίως, των επιμέρους λεκτικών σχημάτων (αντίληψη και χρήση του προφορικού λόγου, εκμάθηση ανάγνωσης και γραφής).

Λόγω των δυσκολιών τους εμφανίζουν εικόνα ελλιπούς κοινωνικοποίησης και έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση με αποτέλεσμα να μην αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες, να δυσκολεύονται σε ό,τι αφορά την συνεργασία τους με ομάδα, να έχουν χαμηλή επίδοση σε διάφορες εργασίες.
 
 
ΠΟΤΕ ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΣΗΜΑΔΙΑ;

Η εκδήλωση των συμπτωμάτων των μαθησιακών δυσκολιών αρχίζει να γίνεται εμφανής από την προσχολική κιόλας ηλικία.
 
 
ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΕΝΔΕΙΞΗ ΜΑΘΗΣΙΑΚΩΝ ΔΥΣΚΟΛΙΩΝ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ

  • Αργός ρυθμός στην εξέλιξη του λόγου
  • Υπερκινητικότητα
  • Διάσπαση προσοχής
  • Δυσκολίες στην λεπτή κινητικότητα (δεν τα καταφέρνουν στη ζωγραφική, στις κατασκευές, στις συναρμολογήσεις)
  • Δυσκολία διάκρισης αριστερού-δεξιού
  • Δυσκολία στο να καταλάβουν ή να θυμηθούν αυτά που ακούν με χρονική ακολουθία ή συνέχεια
  • Δυσκολία έκφρασης και διατύπωσης μέσω προφορικού λόγου

ΣΤΑ ΣΧΟΛΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ οι δυσκολίες αυτές μπορούν να πάρουν τη μορφή διαταραχών στην κατάκτηση των μηχανισμών της ανάγνωσης και της γραφής και των μαθηματικών υπολογισμών.
 
 
ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

Η διάγνωση των μαθησιακών δυσκολιών θα πρέπει να γίνεται με τη συμμετοχή διαφόρων ειδικών καθώς απαιτείται η διερεύνυση πολλών παραγόντων. Ανάλογα με τα αποτελέσματα της διάγνωσης καταρτίζεται ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα παρέμβασης. Το παιδί μπορεί να χρήζει βοήθειας  από ειδικό παιδαγωγό, λογοθεραπευτή, ψυχολόγο κ.α.. Η αντιμετώπιση των μαθησιακών δυσκολιών έχει ως στόχο τόσο την μαθησιακή βοήθεια – την αντιμετώπιση των δυσχερειών του παιδιού, όσο και την ψυχολογική του στήριξη. Ιδιαίτερη προσοχή, ενημέρωση και στήριξη χρειάζεται και το οικογενειακό περοβάλλον του παιδιού. Η εγκαιρη παρέμβαση σημαίνει αποτελεσματικότερη θεραπεία.