ΛΟΓΟΘΕΡΑΠΕΙΑ

Αποκατάσταση διαταραχών λόγου – ομιλίας σε παιδιά και ενήλικες, Έμμα Τερ-Γκεβορκιάν

«Το αγόρι που μιλούσε με τους πλανήτες» Μαρτίου 22, 2016

κατάλογοςΟ Τζέικομπ έχει δείκτη ευφυΐας υψηλότερο του Αϊνστάιν. Διαθέτει φωτογραφική μνήμη. Έμαθε να λύνει μαθηματικές εξισώσεις μέσα σε δυο εβδομάδες, μόνος του. Σε ηλικία εννέα χρόνων άρχισε να αναπτύσσει μια πρωτότυπη θεωρία στον τομέα της αστροφυσικής η οποία λειτουργεί ως προέκταση της Θεωρίας της Σχετικότητας και η οποία, σύμφωνα με τους ειδικούς, θα του εξασφαλίσει πολύ σύντομα μια υποψηφιότητα για το βραβείο Νομπέλ. Σήμερα, σε ηλικία δεκατριών χρόνων εργάζεται κανονικά, ως ερευνητής, στον τομέα της κβαντικής φυσικής.

Όλα αυτά είναι αξιοθαύμαστα από μόνα τους αλλά παίρνουν ακόμα πιο εκπληκτικές διαστάσεις όταν διαβάζει κανείς την απίστευτη ιστορία της Κριστίν Μπαρνέτ, της μητέρας αυτού του ξεχωριστού αγοριού. Διότι, όταν ο Τζέικομπ έγινε δύο χρόνων, οι γιατροί διέγνωσαν σοβαρής μορφής αυτισμό και ανακοίνωσαν στη μητέρα του ότι, πιθανότατα, ο μικρός δε θα μάθαινε ποτέ ούτε καν να δένει τα κορδόνια των παπουτσιών του. Η Κριστίν δεν έχασε το κουράγιο της αλλά αντιθέτως επέλεξε να εμπιστευτεί τις κρυφές δυνατότητες του παιδιού της.

Σ’ αυτό το βιβλίο, η Κριστίν Μπαρνέτ καταθέτει τη συγκλονιστική μαρτυρία της. Μας διηγείται πώς επέτρεψε στο παιδί της, με την πίστη, την αφοσίωση και τη φροντίδα της, να καλλιεργήσει την ασύλληπτη ιδιοφυΐα του. Μια ιστορία-ύμνος στην ελπίδα και στην αγάπη.

Advertisements
 

Το φάσμα του αυτισμού Νοέμβριος 14, 2012

Περισσότερα από 1 στα 150 παιδιά βρίσκονται αντιμέτωπα με το φάσμα του αυτισμού. Η έγκαιρη υποστήριξη εξασφαλίζει στο παιδί καλύτερη ποιότητα ζωής.

 

Είναι το παιδί μου έτοιμο να πάει στο σχολείο; Σεπτεμβρίου 2, 2012

Το καλοκαίρι έφτασε στο τέλος του, ήρθε ο Σεπτέμβρης και ξεκινά μια νέα σχολική χρονιά. Τα παιδιά του νηπιαγωγείου θα γίνουν μαθητές της Α’ τάξης δημοτικού, γεγονός που προκαλεί χαρά αλλά και άγχος κυρίως στους γονείς που αναρωτιούνται αν το παιδί τους είναι αρκετά ώριμο για να μπορέσει να ενταχθεί ομαλά στο καινούριο περιβάλλον, να ανταπεξέλθει στις νέες απαιτήσεις και να αποκτήσει τις γνώσεις που προσφέρει το σχολείο. Αναρωτιούνται δηλαδή εάν το παιδί τους έχει τη λεγόμενη σχολική ετοιμότητα.
 
 
 
 
 
Τι είναι η σχολική ετοιμότητα;
 
Ο όρος «σχολική ετοιμότητα» αφορά τις δεξιότητες εκείνες που πρέπει να έχει το παιδί ώστε να μπορεί να κατακτήσει τις νέες γνώσεις-δεξιότητες που του προσφέρει το σχολείο. Οι δεξιότητες αυτές δεν είναι μόνο γνωστικές αλλά και κοινωνικές.
 
 
Παρακάτω αναφέρονται βασικές δεξιότητες που πρέπει να έχει κατακτήσει ένα παιδί για να είναι έτοιμο για το σχολείο:

  • Να είναι σε θέση να αυτοεξυπηρετείται (να μπορεί δηλαδή να ντύνεται, να τρώει, να πηγαίνει στην τουαλέτα μόνο του)
  • Να μπορεί να συνεργάζεται με άλλα παιδιά
  • Να είναι σε θέση να ακολουθεί απλούς κανόνες
  • Να είναι σε θέση να διατηρεί την προσοχή του, ώστε να ακούει τι του λέει κάποιος και να ολοκληρώνει μια δραστηριότητα σε λογικό χρονικό διάστημα για την ηλικία του
  • Να προσανατολίζεται στο χώρο και στο χρόνο και να γνωρίζει έννοιες όπως πάνω-κάτω, μπροστά-πίσω, πριν-μετά, χτες-σήμερα-αύριο.
  • Να έχει βασική σωματογνωσία (να αναγνωρίζει και να ονομάζει βασικά μέρη του σώματός του)
  • Να γνωρίζει τα χρώματα και τα βασικά σχήματα
  • Να μπορεί να γράφει και να αντιγράφει το όνομά του
  • Να έχει αναπτύξει φωνολογική ενημερότητα. Δηλαδή, να χωρίζει λέξεις σε συλλαβές και ήχους και το αντίθετο – να συνδέει ήχους για να φτιάχνει συλλαβές (π.χ. «π» + «α» = «πα») και να κάνει τις συλλαβές λέξεις (π.χ. «πα» + «πι» = «παπί»)
  • Να έχει ακουστική αντίληψη – να μπορεί δηλαδή να αναγνωρίζει και να μιμείται ήχους
  • Να χρησιμοποιεί ολοκληρωμένες προτάσεις
  • Να έχει ανεπτυγμένο λεξιλόγιο. Να χρησιμοποιεί ουσιαστικά, ρήματα και επίθετα, τον αόριστο και τον παρατατικό χρόνο των ρημάτων και δευτερεύουσες προτάσεις.
  • Να μπορεί να περιγράψει μια ιστορία δομημένα και οργανωμένα, με αρχή, μέση και τέλος. (more…)
 

Αυτισμός Μαρτίου 27, 2012

Τι είναι ο αυτισμός;

Ο Αυτισμός είναι μια Διάχυτη Αναπτυξιακή Διαταραχή που χαρακτηρίζεται από μειωμένη κοινωνική αλληλεπίδραση και επικοινωνία καθώς και περιορισμένη επαναλβανόμενη και στερεοτυπική συμπεριφορά. Εμφανίζεται 3 με 4 φορές συχνότερα στα αγόρια σε σχέση με τα κορίτσια. Τα αίτια του αυτισμού μέχρι σήμερα παραμένουν άγνωστα ενώ ενοχοποιούνται γενετικοί, περιβαλλοντικοί και κληρονομικοί παράγοντες.

Ποιά είναι τα πρώιμα σημάδια του αυτισμού;

Οι γονείς συνήθως παρατηρούν σημάδια στα δύο πρώτα χρόνια ζωής του παιδιού τους. Τα συμπτώματα συνήθως αναπτύσσονται σταδιακά, αλλά ορισμένα παιδιά με αυτισμό ενώ αρχικά αναπτύσσονται φυσιολογικά στη συνέχεια οπισθοδρομούν. Παρ’όλο που μια αξιόπιστη διάγνωση του αυτισμού είναι δύσκολο να γίνει πρίν την ηλικία των 3 ετών, έρευνες έχουν δείξει πως ακόμα και στην ηλικία των 6 μηνών υπάρχουν κάποια σημάδια  συμπεριφοράς που προμηνύουν ότι ένα παιδί μπορεί αργότερα να εμφανίσει αυτισμό. Τα σημάδια αυτά είναι:

  • απουσία χαμόγελου σε ανταπόκριση χαμόγελου από άλλους
  • μη ανταπόκριση στο άκουσμα του ονόματός του
  • παθητική ιδιοσυγκρασία
  • μειωμένο επίπεδο δραστηριότητας στην ηλικία των 6 μηνών που ακολουθείται από υπερβιλική ερεθιστικότητα
  • τάση εστίασης της προσοχής σε ορισμένα αντικείμενα
  • απουσία εκφράσεων στο πρόσωπο όταν το παιδί πλησιάζει στην ηλικία των 12 μηνών
  • στην ηλικία του 1 έτους το παιδί παρουσιάζειδυσκολίες επικοινωνίας, έκφρασης και γλώσσας
  • χαμηλό επίπεδο έκφρασης και κατανόησης, λιγότερες χειρονομίες

 

 

Ο αυτισμός σε εικόνες…

πηγή:  http://www.aspergerhellas.org

 
 

Υπάρχει θεραπεία;

Δυστυχώς ο αυτισμός δεν θεραπεύεται κι έτσι ένα παιδί με αυτισμό μεγαλώνοντας θα γίνει ένας ενήλικας με αυτισμό. Ωστόσο  όλα τα άτομα με αυτισμό μπορούν να βελτιωθούν σημαντικά με την κατάλληλη θεραπευτική και εκπαιδευτική αντιμετώπιση.

Τα προγράμματα παρέμβασης πρέπει να οργανώνονται από εξειδικευμένους θεραπευτές (λογοθεραπευτές,εργοθεραπευτές,ψυχολόγους και άλλους ειδικούς)  σε προγράμματα αυστηρά δομημένης διάρθρωσης που δίνουν έμφαση στην ατομική καθοδήγηση. Πολύ σημαντικό ρόλο στην θεραπευτική αντιμετώπιση παίζει η οικογένεια του αυτιστικού ατόμου. Αφού προσδιοριστεί από τους ειδικούς ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα θεραπευτικής πρακτικής σε σχέση με το παιδί, οι γονείς καλούνται να παίξουν τον ρόλο του θεραπευτή μέσα στο πλαίσιο του σπιτιού – προκειμένου να γενικεύσουν και να σταθεροποιήσουν τα θεραπευτικά οφέλη. Για να πετύχουν οι γονείς στην αποστολή τους σαν συνθεραπευτές, πρέπει να συμβαδίζουν με τις υποδείξεις και τις προσπάθειες των ειδικών – με την προϋπόθεση ότι έχει ήδη οικοδομηθεί μία σχέση εμπιστοσύνης.

Με έγκαιρη εξατομικευμένη συστηματική παρέμβαση τα άτομα με αυτισμό μπορούν να μάθουν να λειτουργούν στο σπίτι και στην κοινότητα. Κάποια μπορούν να μάθουν να ζουν μια σχεδόν φυσιολογική ζωή.

 

Διάχυτες Αναπτυξιακές Διαταραχές

Οι Διάχυτες Αναπτυξιακές Διαταραχές ( Pervasive Developmental Disorders) ή διαταραχές του φάσματος του αυτισμού (Autism Spectrum Disorders) είναι μια ομάδα διαταραχών που τα κύρια χρακτηριστικά τους είναι η δυσκολία στις κοινωνικές δεξιότητες και την επικοινωνία και οι επαναλαμβανόμενες στερεότυπες συμπεριφορές. Οι παρακάτω πέντε διαταραχές συνθέτουν την ομάδα των ΔΑΔ

  1. Αυτισμός (Autism)
  2. Σύνδρομο Asperger (Asperger Syndrome)
  3. Σύνδρομο Rett (Rett Syndrome)
  4. Παιδική αποδιοργανωτική διαταραχή  (Childhood disintegrative disorder)
  5. ΔΑΔ – μη προσδιοριζόμενη αλλιώς (Pervasive Developmental Disorder- not otherwise specified)

 
 
Η έννοια του φάσματος υποννοεί την εντυπωσιακή ποικιλία έκφρασης των συμπτωμάτων αυτών των διαταραχών. Κάποια άτομα δεν επικοινωνούν , δεν μιλούν καθόλου και χρειάζονται υποστήριξη και επίβλεψη εφόρου ζωής.  Άλλοι αναπτύσσουν καλή ομιλία, αλλά δυσκολέυονται πολύ στις κοινωνικές σχέσεις. Τέλος, υπάρχουν περιπτώσεις ανθρώπων που ζούν φυσιολογικά χωρίς να έχουν λάβει διάγνωση αυτισμού (ή άλλης ΔΑΔ) και χωρίς να συνειδητοποιούν πως κάποια από τα βιώματά τους σχετίζονται με αυτήν την διαταραχή.

Οι δυσκολίες θα συνοδεύουν το άτομο που έχει διαγνωστεί με ΔΑΔ σε όλη του τη ζωή. Οι άνθωποι αυτοί χρειάζονται παρέμβαση από  ειδικευμένους θεραπευτές (λογοθεραπευτές, εργοθεραπευτές, ψυχολόγους, ειδικούς παιδαγωγούς) με στόχο την αύξηση της λειτουργικότητάς τους, την ένταξή τους  στο κοινωνικό περιβάλλον και την αυτόνομη διαβίωσή τους.